 |
Slayer'ın ilk tohumları Los Angeles'ta gitarist Kerry King tarafından atıldı. Kerry King yeni bir tarzda müzik yapmak istediği 1982 döneminde pizza taşıma işinde çalışan baterist Dave Lombardo ile şans eseri tanıştı, okul arkadaşı Jeff Hanneman ve eski grubundaki bas gitarist Tom Araya'yı da gruba katarak efsane kadroyu tamamlamış oldu. Grubun müzik tarzı farklı tarzlarda müziklerden hoşlanan grup elemanlarının sevdikleri müziklerin harmanlanmasıyla oluşmuştu ve bu da yeni bir tarz oluşturmuştu; Thrash Metal. Daha çok sert müzikten hoşlanan ve bir venom hayranı olan Kerry King slayera karanlık bir hava katmıştı, Jeff Hanneman slayerın punk tarafını oluşturuyordu, bestelerin yüksek hızı ise Dave Lombardo tarafından sağlanmıştı, Tom Araya ise çığlık atar gibi yaptığı vokalleriyle grubu bütünlemişti.
Bir sene kadar cover çalarak çalışmalarını sürdüren grup, çeşitli barlarda sahne alıp bir yandan da beste çalışmaları yapmaktaydı. Yerel bir bar olan Woodstock'ta çalmakta olan Slayer'ı izleyen Metal Blade şirketinin sahibi Brian Slagel grubu izler izlemez gruba Metal Massacre III isimli compilation cdsinde bir şarkılarının yer almasını teklif etti. Bu compilationda yer aldıktan sonra Brian Slagel'ın yardımlarıyla 1983 senesinde Show No Mercy isimli ilk albümleri çıkartan grup ilk turnesine çıktı ve dönüşte yaşadığı sorunlar sebebiyle plak şirketiyle sorunlar yaşadı.
Bu olay bazı kaynaklarda şu şekilde anlatılır; Albümle yakaladığı başarıyı ülkesinde duyurmak isteyen Slayer'a plak şirketi tarafından ufak bir minibüs verilir ve bununla şehir şehir dolaşıp konserler verirler. Döndüklerinde ise plak şirketine verecek hiç paraladı yoktur çünkü hepsiyle turne boyunca içmişlerdir.
Slayer önündeki tüm engellere rağmen yoluna devam etti e 1985 senesinde Hell Awaits isimli albümlerini çıkardı. İlk albümlerindeki çocuksu satanist havasına gülen tüm müzik severler bu albümü ancak alkışlayabiliyordu. "At dawn they Sleep", "Kill Again", "Necrophilliac" ve "Hell Awaits" gibi klasikleri içeren albüm tüm ülkede 100. 000 sattı. Bu noktada Slayer ülkedeki büyük plak şirketlerinin ilgisini çekmeyi başarmıştı.
1986 senesinde plak şirketiyle sorunları olan Slayer ünlü bir prodüktör olan Rick Rubin ile tanıştı ve bu sene metal dünyası için efsane bir thrash metal albümü dünyaya geldi. Bu albümün adı Reign in Blood'dı. Slayer o ana yapmadığı kadar sert ve hızlı müzik yapıyordu. Bu albüm hala çoğu thrash metal sever tarafından gelmiş geçmiş en iyi thrash metal albümü olarak anılır.
Nazilere ilgisi olan Jeff Hanneman tarafından yazılan Angel of Death isimli şarkı Nazi'lerin işkenceleriyle ünlü doktoru Joseph Mengele'i anlatmaktaydı. Bu albümdeki nazilerle ilgili şarkılar çoğu çevrelerce Slayer'ın nazi yanlısı olarak görülmesine sebep olmuştu. Fakat grup yaptıkları açıklamalarla bunun yanlış olduğunu bildirdi.
Reign in Blood albümü Amerika'da 500. 000 satarak Slayer'a ilk altın plak ödülünü kazandırdı. Albümün ardından baterist Dave Lombardo ile sorun yaşayan grup Lobardo ile yollarını ayırma kararı aldı fakat kısa bir süre sonra sorunlar giderildi ve Dave Lombardo gruptaki yerini geri aldı.
1987 senesini turne yaparak geçiren Slayer 1988'de yeni bir albümle tekrar çıkış yaptı. Bu albümün adı South of Heaven idi. South of Heaven, Reign in Blood'a göre daha yavaş bir albümdü. Bunun nedeni şarkıların çoğunun Jeff Hanneman tarafından yazılmış olmasıydı. Kerry King, Hanneman'dan her zaman daha hızlı şarkılar yazmıştır belki de bu albümdeki yavaşlamanın nedenini buna bağlamak doğru olur.
1990 senesi belki de Slayer için bir kilometre taşı oldu. Bu sene çıkardıkları Seasons in the Abyss albümünde grup eski tarzıyla yeni tarzını harmanlamıştı. Bu albüm South of Heaven'dan daha sertti ve hızlıydı, Tom Araya hiç yapmadığı kadar iyi vokal yapmıştı. Albümdeki War Ensemble şarkısı hala thrash metal dendiği zaman akla gelen ilk şarkılardandır. Bu albüm ile 1. 000. 000 satan Slayer o ana kadarki en büyük başarısını elde etmişti.
Slayer bir süre konserlerle ilgilendi. Katıldığı bazı konserlerde alt grup olarak yer alıyordu fakat izleyici Slayer'a çok daha fazla ilgi gösteriyordu. Bu dönemde Slayer'ın arası Megadeth ile gerçekten kötüydü. Bu dönem yapılan thrash metal konserlerinde Megadeth sahnedeyken kalabalığın "Slayer Slayer" şeklinde bağırdığı bilinmekte.
1991 senesinde Slayer kuruluşunun 10. yıl dönemini kutlamak amacıyla Decade Of Aggression isimli live albümü yayınladı.
1992 Mart ayında grup içinde yeniden problemler oluşmuştu. Lombardo'nun grup ile ilgilenmemesinden şikayetçi olan grup üyeleri baterist Dave Lombardo'yu gruptan attı. Bunun ardından 1992 senesinin sonuna doğru boşta olan Poul Bostaph gruba katıldı. Aynı zamanda Dave Lombardo grup elemanları hakkında, "bira içip televizyon izlemekten başka bişey yapmayan alkoliklerdi" şeklindeki açıklamasını yaptı.
Slayer bir süre Monsters of Rock gibi ünlü festival ve konserlerde çaldıktan sonra bir süreliğine hayranlarını meraka boğarak ortadan kayboldu.
Ve Slayer 1993 senesinin sonuna doğru hayata döndü. Adını tekrar çıktığı konserlerle duyurmaya başladı. Slayer artık konserlerde headliner olarak çıkıyordu, 40. 000 kişilik stadyumlarda konserler veriyordu.
1994 senesinde grup Divine Intervention isimli albümlerini çıkardı. 6 ayda 600. 000 satan bu albüm daha ilk haftasında 100. 000 kopya satmıştı. Bu albümdeki nazilerle ilgili şarkılar Slayer'ın başına tekrardan büyük problemler açtı. Bu albümün ardından tüm dünyadaki Slayer fanları tekrar Slayer'ı sahnede görmek için sabırsızlanıyordu. O dönemde hiçbir grubun sahne performansı Slayer'ın yanına yaklaşamamıştı.
1996'da Undisputed Attitude isimli 4. 000. 000 satan cover albümünü çıkardı. Albümde "T. S. O. L. " , "D. I" ve "Verbal Abuse" gibi punk gruplarının şarkıları coverlanmıştı. Bunun yanında "Can't stand you", "Drunk Drivers Against Mad Mothers" ve "Gemini" adlarında 3 yeni Slayer şarkısı da albümde bulunuyordu.
1996 senesini Slayer yaz festivalleriyle geçirdi. Dynamo Open Air festivaline headliner olarak çıkan Slayer, Roskilde ve Graspop Metal Meeting festivallerinde de çaldı.
1996 senesinden sonra Slayer bu seneye kadar çizdiği çizgiden kopmayarak Diabolus in Musica (1998) ve God Hates us All (2001) albümlerini çıkardı. Katıldığı her festivalde ilgi odağı olan grup Türkiye'ye de 2 kez geldi.
|
