 |
Haldun Taner (16 Mart 1915, İstanbul - 7 Mayıs 1986, İstanbul) , öykü ve tiyatro yazarı. Türkiye'de epik türün ve kabare tiyatrosunun öncüsüdür.
Haldun Taner'in eserlerinde gözlemin, mizahın ve yerginin önemli yeri vardır. Büyük şehrin düzensiz ve çelişkilerle dolu yapısını, görgüsüzlük ve bilgisizliğini yansıtan öyküleriyle tanınmıştır.
Galatasaray Lisesi, Heidelberg Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nde, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Alman Dili ve Edebiyatı Bölümünde, Max Reinhardt Tiyatro Enstitüsü'nde eğitim gördü. Üniversitelerde edebiyat ve sanat tarihi dersleri verdi.
Skeç, öykü, oyun, kabare, senaryo, hiciv, fıkra, köşeyazısı türlerinde yazdı. Devekuşu Kabare'yi, Bizim Tiyatro'yu, Tef Kabare Tiyatrosu'nu kurdu. Küçük Dergi'yi çıkardı. Öykülerini ve yazılarını Yedigün, Ülkü, Yücel, Varlık, Küçük Dergi, Yeni İnsan dergilerinde, Yeni Sabah, Milliyet, Tercüman gazetelerinde yayınladı. Tercüman ve Milliyet gazetelerinde uzun yıllar, Devekuşuna Mektuplar başlığıyla fıkralar yazdı.
Keşanlı Ali Destanı adlı epik oyunu ile dünya çapında tanındı, oyun Atıf Yılmaz tarafından sinemaya aktarıldı (1964) . Yeni İstanbul, Atlantis, Varlık, Sait Faik, Türk Film Dostları Derneği, TDK, Bordighera Avrupa Mizah Festivali, Sedat Simavi ödülleri kazandı. Bilgi Yayınevi, bütün eserlerini dizi halinde basmıştır.
Geleneksel Türk sanatlarıyla dünya sanatını birleştiren, halk diliyle yazan Haldun Taner, açık seçik ve içten yazdı, kafasına ve kalemine özen gösterdi, ironiyi her zaman kullandı, halkçılığıyla ve siyasi edebi grupların dışında kalmasıyla sevildi, eserleri dünya dillerine çevrildi.
Eserleri
Günün Adamı, 1953 Keşanlı Ali Destanı, 1964. Sersem Kocanın Kurnaz Karısı, 1971. Gözlerimi Kaparım, Vazifemi Yaparım, 1979. Fazilet Eczanesi, 1982. Devekuşuna Mektuplar, 1960, 1977. Hak Dostum Diye Başlayalım Söze, 1978. Ölürse Ten Ölür, Canlar Ölesi Değil, 1979. Çok Güzelsin, Gitme Dur, 1983. Berlin Mektupları, 1984. olcay dursun1985. Yaşasın Demokrasi, 1949. Tuş, 1951. Şişhaneye Yağmur Yağıyordu, 1953. Ayışığında Çalışkur, 1954. |
