Halife Abdülmecit, son İslam halifesidir.
Sultan Abdülaziz'in oğlu olarak 29 Mayıs 1868'de İstanbul'da dünyaya geldi. 1876'da babasının tahttan indirilmesinden sonra 1908'e kadar sarayda kapalı bir hayat yaşadı. Resimle ilgilendi, yabancı dil öğrendi. 1919'da Vahdettin'in tahta çıkması üzerine veliaht oldu.
Arapça, Farsça ve Fransızca'nın içinde bulunduğu 6 yabancı dil bilen, iyi bir hattat, ressam ve müellif olan Abdülmecid Efendi, kızı Dürrüşehvar Sultan tarafından muhafaza edilmiş Osmanlı tarihinin önemli noktalarını aydınlatan 12 ciltlik Hatıralar kitabını kaleme almıştır.
Kurtuluş Savaşı sırasında Anadolu hareketi devam ederken, o da kendi kuvvetini arttırmaya çalıştı. Bu nedenle vatan haini olarak anılıyor. 1 Kasım 1922'de saltanat kaldırılınca veliaht sıfatı kayboldu. Vahdettin'in yurtdışına sürülmesi üzerine 18 Kasım 1922'de halifeliğe seçildi. 15 ay kadar süren hilafeti, saltanat yetkileri bulunmayan bir hilafettir. 3 Mart 1924'te halifelik ortadan kaldırılıp hanedan üyelerinin yurt dışına çıkarılması kararı alınınca önce İsviçre'ye, sonra Fransa'ya gitti.
Abdülmecit, 23 Ağustos 1944'de sürgünde bulunduğu Paris'te öldü. Vasiyetine rağmen cenazesi Türkiye'ye kabul edilmeyince, Paris'te 10 yıl bekledi ve sonra da Medine'de Harem-i Şerif'e defnedildi.
Resimle de ilgilenen Abdülmecit'in tabloları ilk kez 1986'da İstanbul'da özel bir galeride sergilendi.
|
